fb
Damespraatjes Damespraatjes

Advies gevraagd: “Mijn moeder heeft niet lang meer, maar we hebben al jaren geen contact”

moeder ligt op sterven

Het gebeurt zelden dat ouder en kind al het contact verbreken. En als dit gebeurt; dan is dit over het algemeen niet zonder reden. Zo ook bij Kathy, die al twintig jaar geen enkel contact meer heeft met haar moeder. Destijds nam ze zich voor haar nooit meer te willen zien, maar door het nieuws dat haar moeder niet lang meer te leven heeft kijkt ze daar nu anders naar. Wat kan ze doen?

Te laat voor abortus

“Mijn moeder had nooit kinderen moeten krijgen. Toen ik geboren werd was ze zwaar drugs- en alcoholverslaafd, had mentale problemen en leefde op straat. Ik ben verwekt tijdens een verkrachting en mijn moeder was te laat voor een abortus. De gemeente zorgde voor woonruimte, een uitkering en begeleiding bij het afkicken. Haar leven werd iets beter tijdens en na de zwangerschap, maar af en aan worstelde ze met depressies en alcoholmisbruik.”

Jeugdzorg

“Hoewel Jeugdzorg er vroeger bovenop zat bij ons thuis, gebeurde er veel dingen die niet door de beugel konden. Ze liet mij geregeld dagenlang alleen en toen ik pas zeven jaar was draaide ik het hele huishouden. Destijds zag ik niet goed in dat dit niet normaal was en wilde ik gewoon bij mijn moeder blijven wonen. Ik wist niet beter en loog tegenover Jeugdzorg dat alles koek en ei was.”

Sloten vervangen

“In de jaren die volgen zag ik steeds verder in dat het helemaal niet in orde was bij ons. Bij vriendinnen zag ik dat het er bij hen thuis heel anders aan toe ging. Er werd aan tafel gegeten, ze kregen hulp met hun huiswerk en als ze moesten huilen werden ze getroost. Dit alles kende ik niet… Toen ik 16 was besloot ik bij een vriendin te gaan wonen. Mijn moeder zei dat ze mij nooit meer hoefde te zien en heeft alle sloten vervangen.”

Liefdevolle plek

“De ouders van mijn beste vriendin hebben mij als pleegkind in het gezin opgenomen en tot op de dag van vandaag voelen zij als mijn echte ouders. Hun huis is een liefdevolle plek, waar mijn eigen kinderen inmiddels ook regelmatig over de vloer komen. Ze noemen ze zelfs ‘opa’ en ‘oma’ en weten nog niet dat dit niet mijn echte ouders zijn. Hier zijn ze nog te jong voor.”

Kanker

“In de supermarkt hoorde ik laatst van een oude buurvrouw dat het erg slecht gaat met mijn echte moeder. Ze had kanker en had niet lang meer. De buurvrouw vroeg mij of ik niet bij haar langs wilde gaan en ze vertelde dat het mijn moeder vast goed zou doen. Jeetje… Wat schrok ik hiervan. Ergens was mijn moeder al dood voor me, maar haar alleen laten op haar sterfbed? Dat voelt ook niet goed.”

Wat moet ik doen?

“Ik twijfel enorm wat ik moet doen. Ga ik een laatste keer op bezoek en neem ik afscheid of accepteer ik haar wens dat ze mij nooit meer wilde zien?”

Deze lezeres op respectvolle wijze van advies voorzien? Dat kan in de reacties onder dit artikel. 

Volg jij ons al?

Facebook Instagram Threads Twitter Pinterest TikTok Newsletter

6 reacties

Maja -

Ik zou niet gaan,als je voor de deur staat en ze wilt je niet zien k9mt de klap erg hard aan.. als zij je nog wil zien belt ze zelf maar. Ik zou de buurvrouw niet zomaar gpeloven. Wie meet wat ze de buurvrouw op de mouw heeft gespeld..

Mayke -

Ik denk dat je leven zo compleet is met je bonus ouders. En misschien haal je wel veel naar boven wat je later weer moet verwerken. Maar ik zou zeggen doe wat je gevoel jou ingeeft. Sterkte

Margreet -

Voor jou was de relatie met je moeder al afgesloten, maar nu twijfel je door het bericht van de buurvrouw. Klopt het wat zij zegt, heeft ze daarover contact gehad met je moeder of reageert ze vanuit haar norm, hoe het hoort te zijn tussen ouders en kinderen? Want stel je gaat je moeder bezoeken en je bent niet welkom, hoe is dat dan voor jou? En andersom, je gaat en bent welkom wat verwacht je dan? Als je een brief zou schrijven om afscheid te nemen en dat als afsluiting ziet, hoe is dat dan? Probeer antwoord te krijgen voor jezelf en hoe voelen die antwoorden? Het gaat erom hoe het voor jou is, niet om hoe het zou moeten zijn. Het lijkt me naar als littekens worden opengereten, vermoed dat dat al enigszins aan de hand is door het contact met de buurvrouw.

Sanderien van Mul -

Allereerst heel veel sterkte toegewenst. Ik zou inderdaad proberen om langs te gaan. De reactie van je moeder zegt genoeg; ontvangt ze je, dan kun je misschien nog wat praten en een goed afscheid nemen, wil ze je alsnog niet meer zien, dan heb je je antwoord en dan ga je ook weer gewoon weg. Zo is het nu eenmaal. Het is rot genoeg. Op welke manier het ook gaat, je zult je er naar onder voelen. Ik hoop dat je met je pleegouders hier over kunt praten of anders met professionele hulp.

Quennie -

Probeer toch om langs te gaan bij je moeder. De korte tijd die er nog is, kunnen jullie gebruiken om met elkaar te praten, tenminste als zij ervoor open staat. Zo kan je voor jezelf alles goed afsluiten met je moeder.
heel veel sterkt toegewenst.

Reageer ook