Viva Peru, deel 7

Zoals jullie inmiddels redelijk van me gewend zijn, een nieuwe update van "the little girl in the big world!"

Na mijn hectische vertrek uit Cusco en mijn vlucht uit Puno, zijn de afgelopen dagen bijzonder relax geweest. De gok (ja, ik blijf het avontuur opzoeken) om mijn taxichauffeur vrij spel te geven en me naar een volgens zijn zeggen "muy bien" hostel te laten brengen bleek een geweldige zet. Dat mijn kamer tegenover een kerk ligt merkte ik pas de volgende morgen, toen ik door hemels gezang veel te vroeg uit mijn oh zo heerlijke slaap werd gewekt. Ach vergeleken met de afgelopen dagen…

De in terracottakleuren geschilderde kamer met badkamer is ongeveer net zo groot als mijn zeecontainer (ik neem aan dat niemand hier meer uitleg over nodig heeft) en slechts 50 meter van het centrale plein. Het Victoriaanse pand met dakterras is voorzien van franse balkonnetjes waar ik s`avonds nog even geniet van de stedelijke hectiek voor mijn lichtje uit gaat.

Arequipa is een bijzonder mooie stad. De overwegend Victoriaanse bouwstijl, de gebruikte witten stenen, de vrolijk gekleurde panden en de palmbomen brengen je direct in een zomerse stemming. Zo stond ik om 8.00 naast mijn bed aanschouwde de zon en wist wat me te doen stond. Hup, zomers rokje aan, vrolijk topje ( nee pap, geen naveltruitje) en de stad verkennen. Dit tafereel heb ik precies 30 minuten vol weten te houden. Toeterende auto`s , bijna ongelukken, fluitende mannen, boos kijkende vrouwen… goed, duidelijk gevalletje inschattingsfout. Zo snel als ik kon ben ik terug gegaan naar mijn kamer, heb een soort Thaise poepbroek aan getrokken, een floddershirt en m`n haar op een rare knoedel gestoken. Dit keer bleek ik aanzienlijk beter in het straatbeeld te passen. Pfff rust!

Natuurlijk heb ik me weer heerlijk toeristisch gedragen en verplaatst ik me niet zonder gewapend te zijn met camera en veldfles water. Vooral het klooster Santa Catalina was adembenemend. Ruim drie uur heb ik hier met gids rondgewandeld en alle ins en outs van het kloosterleven meegekregen, erg indrukwekkend. Ook heb ik diverse musea bezocht. Helaas bleek hoogtepunt mummie Juanita net even uitgeleend aan Australië.

Zo kom je aan in een land en zo is het al weer tijd om naar de volgende bestemming te vertrekken. Morgen vlieg ik naar Lima (na de voorgaande busreis taferelen heb ik dit maal maar voor het reizen-zonder-vunzig-mannetjes-alternatief gekozen) om die zelfde avond nog naar Sao Paulo – Brasil te vliegen!

Als afscheid van Peru heb ik nog een paar typische kenmerken die me hier opvielen, sommige grappig andere triest.

Wisten jullie dat:

Peru bol staat van de discriminatie. Hoe donkerder je huidskleur hoe lager je op de sociale ladder staat. Potjes crème met bleekmiddel vinden gretig aftrek, in advertenties zie je uitsluitend blanke mensen en bij kapperszaken hangen zelfs alleen posters van blonde personen, schrikbarend!

Borstvoeding hier gewoon gegeven wordt waar het uitkomt. In de bus, in het park, in het restaurant, overal, open een bloot! kroon spant een dame die me in een winkelstraat rustig voorbij wandelt met een kind aan haar borst. Overigens ook een prestatie.

Alhoewel het in Peru barst van kruispunten, ze het stoplicht hier nog niet hebben uitgevonden. Oplossing: lekker toeteren met z`n allen. Niet uit frustratie maar puur als middel om te melden dat ze er aan komen.

Ze in Peru nog geen echte reclame zuilen en billboards kennen. Alternatief: gewoon hele huizen beschilderen met reclameteksten. Coca Cola en de plaatselijke voetbalclubs zijn vooralsnog favoriet. In Amsterdam zouden ze toch raar opkijken als je de volledige gevel van je grachtenpand opleukt met het logo van AJAX.

Ze honden in Peru niet als huisdier zien maar puur als bewakingselement. Het aantal zwerfhonden hier is dan ook niet om aan te zien.

Het lekkernij van Peru cavia is. Onder het mom van cultuurproeven heb ik het diertje dan ook gegeten. (Voor hen met een sterke maag zijn er foto`s before and after)

Peruanen over het algemeen kleiner zijn dan ik! Het zal met de hoogte te maken hebben maar verwonderlijk is het wel.

Tot zover deze update. Hier gaat alles volgens plan, ik hoop dat met jullie ook alles goed gaat. Mijn volgende bericht zal vanuit Brazilië zijn, waar ik een maand met Manon ga genieten van alles wat dit grote veelzijdige land te bieden heeft.

Ik heb er zin in!

Viool

vivaperu.jpg

Reageer ook