Lauren: “Ik ben stik jaloers op het rijke leventje dat mijn vriendin leeft”

De tijd dat ze macaroni met suiker at omdat er geen geld was voor een maaltijd die voldeed aan de schijf van vijf, is ze niet vergeten. Lauren (32) grinnikt. “Ik woonde met mijn vriendin Esther in een studentenhuis. Nooit hadden we genoeg geld, maar we hadden wel veel plezier. Het boeide niet.” Inmiddels is alles anders en gaat het Esther voor de wind. Met lede ogen ziet Lauren het aan.

De kroeg in

“Ik vond jaloezie altijd een stomme emotie. Had daar geen last van en veroordeelde mensen die dat wel hadden. Begreep het gewoon niet.” Esther leert ze kennen op haar negentiende. Ze wonen in een studentenhuis in Leiden waar ze studeren. De meiden vinden elkaar en raken bevriend. “We hadden nooit geld. Als het er wel was, dan gingen we de kroeg in. We maakten ons vooral geen zorgen. Dat werd anders toen ik een bijbaantje kreeg in een restaurant. Ik verdiende goed en mocht de fooien houden. Dat liep behoorlijk op omdat gasten tevreden over me waren en dat rijkelijk beloonden.” Ineens had Lauren meer geld te besteden dan haar studievriendin Esther. In het begin deelde ze het. “Totdat Esther steeds vaker geld van me wilde lenen. Dat vond ik niet erg, maar ze betaalde me nooit terug. Ik werd dat zat.” Gelukkig vindt Esther ook een goed betaalde bijbaan en de vriendinnen feesten er vrolijk op los.

Goede baan

“Nadat we klaar waren met de studie, bleven we elkaar zien. Ik werkte bij een internationaal bedrijf. Verdiende goed maar moest daar ook snoei hard voor werken. Esther pakte na haar studie haar rugzak en ging op reis. Soms mailde ze en zei dat ze jaloers was op mijn leven. Ik had geld om er mooi uit te zien en leuke dingen te doen. Ik zei dat haar ervaringen die ze opdeed tijdens het reizen onbetaalbaar waren en dat ik er hard voor moest werken. Lange dagen maakte.”

Rijke zakenman

Als Esther terugkomt naar Nederland, ontmoet ze een rijke zakenman waarop ze verliefd wordt. Al snel trekt ze bij hem in, krijgt een eigen creditcard en kan doen en laten wat ze wil. Ze deelt het met Lauren. “In het begin was ik blij voor haar. Ze zag er onwijs goed uit, ging wekelijks naar de kapper, liet haar nagels doen en had een inloopkast vol kleding. Als we uit eten gingen, betaalde ze altijd. Ik merkte dat ik daar moeite mee begon te krijgen. Wat ik veel erger vond, is dat ik stik jaloers werd op haar. Ik had geen man, laat staan een die me een eigen creditcard gaf. Ik vond dat het haar veel te gemakkelijk afging. Ik moest me een slag in de rondte werken terwijl het geld haar kant gewoon oprolde. Ik schrok van mezelf. Zo was ik helemaal niet, dacht ik altijd. Nou wel dus. Ik zag groen van jaloezie.”

Stomme jaloezie

De afgunst werd alleen maar groter en komt tussen de vriendschap van de meiden te staan. “Esther begreep niets van mijn gedrag en vond het op den duur niet leuk meer om met me af te spreken. Ik kon het niet meer opbrengen om normaal te doen. Maakte altijd lullige opmerkingen over haar rijke vriend die ook nog eens twintig jaar ouder is. We hebben nooit echt ruzie gehad, onze vriendschap bloedde langzaam dood. En nu heb ik daarvan spijt. Ik mis Esther verschrikkelijk, maar weet niet hoe ik het goed kan maken. Heb ik allemaal aan mezelf en mijn stomme jaloezie te danken.”


Reageer ook