Laidback Laos deel 12

Na een kort verblijf in Bangkok ben ik vorige week veilig en wel in Laos aangekomen. Dit land stond hoog op mijn verlanglijstje omdat het toerisme hier pas sinds een jaar of vijf zo rustig aan op gang begint te komen en zoals altijd was mijn nieuwsgierigheid enorm. Volgens de verhalen moest dit land nog behoorlijk achter liggen in ontwikkeling dus precies de juiste plaats om eens terug in de tijd te gaan. Ik was er helemaal klaar voor, dacht ik…

laidback_1.jpg
Daar ging ik dan, vol goede moed, backpack op, bepakt en bezakt naar het vliegveld om de oversteek naar Laos te maken. Ondanks dat ik vooraf al veel over het land en de mooiste bezienswaardigheden had gelezen was de vlucht de aangewezen gelegenheid om mijn reisbijbel te raadplegen wat betreft slaaplocatie en andere mogelijk belangrijke informatie. En daar zat ik, rustig in een vliegtuig zo groot als een bus, plaats voor nog geen 60 personen, een ontbrekende rij 13 omdat Aziaten nogal bijgelovig zijn, om op 20.000 voet de schrik van mijn leven te krijgen. De Lonely Planet heeft heel handig een kopje "money" en wat tref ik (deze niets vermoedende westerling) daar aan:

"Several banks change cash and traveller cheques in Laos. BCEL in Vientaine is at this moment the only ATM in the country"

Stilte……
En weg was de goede moed. Aangezien ik naar een compleet andere stad aan het vliegen was en de hoofdstad Vientaine mijn laatste stop zou zijn voor Vietnam ontstond er, daar hoog boven in de lucht, een lichtelijke paniek. Na een paar keer diep adem gehaald te hebben en voor de zekerheid dat alles vernietigende regeltje nog een paar keer te hebben gelezen was het tijd om een "plan de campagne" te maken voor dit, met haar creditcard en pinpas wapperende, Westerlingetje. Hoezo ineens weer met beide benen op de grond. Weten dat een land achterloopt in de ontwikkeling en dan toch rekenen op een pinautomaat, hoe westers kan je zijn? Na een flinke persoonlijk afstraffing ben ik mijn zakken maar gaan leegschudden om te kijken hoeveel dollars, euro's en Thaise baths ik nog had. Bij aankomst in het stadje bleek mijn paniek echter voor niets want Luang Prabang is sinds een aantal maanden de trotse eigenaar van een ATM… economische ontwikkeling begint vandaag de dag natuurlijk bij de pin.

De afgelopen dagen hebben in het teken gestaan van onbeperkt genieten en mijn ogen uitkijken, in een land dat nog mooier blijkt te zijn dan ik al deed vermoeden. Alhoewel de inwoners van Laos de vervelende eigenschap hebben de hele dag op de meest smerige manier te roggelen en er een sport van maken deze rochels zo ver mogelijk af te vuren is het land gewoonweg adembenemend. Bergen die tot aan de wolken rijken, dalen die glooiend uitstrekken tot aan de horizon. Onaangetast, ongerept en onbeschrijflijk mooi!

laidback_3.jpg
Ik heb fietstochten gemaakt, tempels bezocht, monniken horen zingen en bidden, over de Mekong rivier gevaren, busreizen gemaakt, het soms harde landleven gezien, rondgedobberd op een tube (grote autoband) maar het absolute hoogtepunt waren de watervallen bij koningstad Luang Prabang. Watervallen op verschillende levels, plateaus die opklimmen en overgaan in natuurlijke zwembaden, alles omringd door tropische vegetatie met vogels die hun mooiste liederen fluiten en vlindertjes die vrolijk om je heen fladderen. Een waar tropisch paradijs met water zo mooi turkooisblauw dat ik bijna niet kon geloven dat moedernatuur dit zelf heeft geschapen zonder de nodige dosis chloor.

Vandaag vertrek ik naar mijn laatste stop, de hoofdstad van Laos, voor ik Vietnam in trek. Woensdag avond zal ik, als alles volgens plan loopt, in Hanoi aankomen. heerlijk om al op zoveel terug te kunnen kijken maar
ook nog zoveel in het verschiet te hebben. Ik geniet!


Groetjes Viola

laidback_2.jpg


Reageer ook