Ik Laura, nymfomane #13: Vijf dagen bedenktijd

De huisarts keek mij over zijn bril heen aan. “Een abortus zeg je. Je wilt het kindje dat in jouw buik groeit niet houden?” Ik schudde mijn hoofd. Wat de vader van het kind ervan vond, wilde hij weten. “Hij wil het ook niet,” glimlachte ik om verdere vragen te voorkomen.

Vijf dagen bedenktijd. Dat was lang. Nu ik de knoop had doorgehakt moest het ook gelijk weg. Uit mijn lijf. Ik stopte de formulieren in mijn tas, gaf de dokter een hand en vertrok.
Het was rustig in de tram. Ik staarde naar buiten. Verdorie, vijf dagen.

“En? Hoe was het bij de dokter?” vroeg Angie. Ik had mijn collega verteld dat ik voor een hardnekkige eczeemplek een afspraak had gemaakt. “Lau, is er iets?” Ik knikte. De tranen prikten in mijn ogen. “Ik ben zwanger.” Angie verschoot van kleur. “Ik geloof niet dat ik je daarmee moet feliciteren, he?” Ik schudde mijn hoofd, snoot mijn neus. Herpakte mezelf en haalde koffie. Dat ik niet wist van wie het was, vond ze schokkend, dat ik het niet wilde houden vanzelfsprekend. Het luchtte op het haar te vertellen. Hoefde ik niet zo stiekem te doen als ik ging en als het achter de rug was.

“Hoe oud ben je eigenlijk?,” vroeg ik de man met het goddelijke lichaam die aan mijn keukentafel zat en rookte. Ik had hem meegenomen uit De Warme Gloed. Na het werk belandde ik daar. Paul had dienst en aan de bar luchtte ik mijn hart. Mijn bestie begreep me en zorgde ervoor dat mijn glas steeds was gevuld.

Op weg naar de wc zag ik hem zitten achter de flipperkast. Puntje van zijn tong uit zijn mond. Strak wit T-shirt, zwarte skinny jeans. Ik ging naast de kast staan, keek hem geil aan. Mijn blik begreep hij onmiddellijk.

Ik liet mijn sleutels op de keukentafel vallen. Kuste hem onstuimig. Daan knoopte zijn broek los, onderbroek op zijn enkels. Ik schoof met mijn kont op het aanrecht, mijn benen wijd. Hij stroopte mijn string omlaag en pakte mijn clit vast. Zoog erop. Met een vinger voelde hij of ik nat was. Ik hield mijn knieën vast zodat ik goed wijd was. Ik voelde hoe zijn glanzende eikel naar binnendrong. Diep. Ik sloot mijn ogen, kreunde. Met zijn duim bewerkte hij mijn clit terwijl hij in hoog tempo in en uit ramde. Het duurde niet lang voor dat ik kwam. Daan keek diep in mijn ogen en bleef dat doen terwijl hij in drie felle stoten in me klaarkwam. Bloedgeil.

Ik sprong van het aanrecht. “Roken?” Hij knikte. Allebei ademden we zwaar. “Hier was ik aan toe,” kuste Daan mij. Zijn broek had hij dicht geritst, zijn peuk uitgedrukt. Nog voordat ik een geeltje met mijn telefoonnummer in zijn zak kon doen, was hij vertrokken. “Ciao bella, misschien tot ziens.”

Ik liep naar mijn slaapkamer, Cash en Munchkin vrolijk achter me aan. Ik had buurvrouw Sjaan gevraagd ze uit te laten. Dat had ze gedaan. Ik kon dus naar bed. Met mijn kleren nog aan viel ik in een onrustige slaap.

Droomde dat David zich bedacht en niet wilde dat ik naar de abortuskliniek zou gaan.

Lees ook de andere blogs van nymfomane Laura!

Laura (35 jaar) is een nymfomane die woont en werkt in Amsterdam. Ze woont samen met haar Engelse Bulldogs, Cash en Munchkin. Elke week schrijft ze voor ons een blog over haar spannende leven als nymfomane. In verband met privacy redenen schrijft Laura onder een andere naam.

 

 


Reageer ook