10 vragen aan mijn peuter en wat haar reactie zou zijn als haar vocabulaire het toe zou laten

Ben je wakker?

Dat ligt eraan. Wat is de planning van vandaag? Blijf ik thuis bij jou, gaan we naar één van de opa’s en oma’s of naar een gelegenheid waar een ballenbak staat? Dan ben ik wakker. Anders wil ik graag in bed blijven liggen. Doe je de deur achter je dicht?

Wil je je rode of je blauwe trui aan?

Ik wil mijn gestreepte trui aan. De trui waarvan ik weet dat hij in de was zit. Je weet toch dat ik altijd het kledingstuk aan wil dat in de was zit? Nee, die trui doe ik ZELF aan. Ook al kom ik vast te zitten met mijn armen en hoofd en roep ik dan dramatisch dat mama me moet komen helpen.

Lees ook: Waarom is het leuk om jouw oude speelgoed tevoorschijn te halen voor je kind?

Wil je havermout of brood voor je ontbijt?

Een cracker met Nutella. Of de pot Nutella en een lepel. Of een koekje van mijn favoriete tekenfilmfiguur. Hoezo, pap óf brood? Koekjes zijn ook eten en in Nutella zitten hele hazelnoten, en die zijn hartstikke gezond.

Ben je klaar met eten?

Nee. Ik ga er nog een half uur mee spelen totdat ik me bedenk dat havermoutpap ook prima werkt als haargel en vervolgens zal ik het quasinonchalant op de grond laten vallen. Waarna ik hysterisch: “Bah! Vies, mama!” ga roepen.

Pak je je jas en schoenen even?

Ja. Maar eerst wil ik nog een beetje kleuren, moeten alle vier mijn poppen nog de fles, wil ik nog koppeltje duiken van de bank en moet er een knuffel worden gezocht waar ik al weken niet naar om heb gekeken.

Schiet je op? Pak je je jas en schoenen even?

Ja-ha. Maar ik wil eerst nog even een slokje drinken. En mijn sokken zitten niet lekker, dus die heb ik uitgedaan. Nee, ik wil geen sokken aan. IK. WIL. GEEN. SOKKEN. AAN. Oh, en ik heb net gepoept.

Schat, we hebben nog 5 minuten om op tijd bij onze afspraak te komen. Zal mama je helpen met je jas en schoenen?

NEE. WANT IK WIL GEEN JAS EN SCHOENEN AAN. 

Zal mama je maar in de buggy doen?

NEE. Want ik wil lopen. Nee, ik wil in de buggy. Ik wil toch lopen. ZET ME NOU IN DIE BUGGY, ik wil niet lopen!

Ben je moe?

Nee, ik moet gewoon steeds huilen omdat ik daar zin in heb. En ik wil mijn jas nu uit en mijn schoenen zitten niet lekker en ik had toch die rode trui aan gewild in plaats van die blauwe. En mijn wangen zijn gewoon zo rood van nature, jij smeert ’s ochtends ook gekleurd spul op je wangen, mama.

Ben je echt niet moe?

Peuter, aan de eettafel/ tijdens het langverwachte uitje/ in de wachtkamer van de huisarts, tandarts of bij het consultatiebureau: *Snurk*

Romy Meijer (35 jaar) schrijft op haar eigen blog Dochterlief.nl over haar leven als moeder en is momenteel in between jobs. Daarnaast schrijft ze blogs voor Damespraatjes. Ze woont samen met haar man en hun dochter Elise in de buurt van de Veluwe. Naast schrijven is lezen een grote hobby. Haar blog kan je vinden op www.dochterlief.nl.


Reageer ook